Digitalizacja zbiorów a egzekucja sądowa

2019-01-25

Digitalizacja zbiorów! Jak w tym aspekcie kształtuje się egzekucja sądowa?


Egzekucja administracyjna polega głównie na zastosowaniu przez określone i specjalnie powołane właśnie do tego celu organy egzekucyjne, przewidzianych prawem środków możliwego przymusu służących do doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanych obowiązków wynikających ze stosunków administracyjno-prawnych a także innych obowiązków, które poddane zostały tej egzekucji. Warto mieć to na uwadze decydując się na digitalizację dokumentów. Zastosowanie środków państwowego przymusu oznacza wykonanie czynności egzekucyjnych, które to obejmują wszystkie podejmowane przez dany organ egzekucyjny różnego rodzaju działania, które prowadzić mają do zastosowania środków egzekucyjnych. Organizacja administracji publicznej w swym wymiarze strukturalnym podporządkowywana była przez ostatnie lata wymaganiom związanym z dostosowywaniem polskiego prawa do wymagań UE oraz nowoczesnych technologii. Jednocześnie powstaje zasadnicze pytanie, o skuteczność działania organów administracji publicznej w kontekście stosowania przymusu państwowego wobec skuteczności wyspecjalizowanych organów egzekucyjnych ukierunkowanych na digitalizacja dokumentów.


Wydaje się, że w obecnym stanie niewielkiej skuteczności administracyjnych organów egzekucyjnych, zasadnym byłoby przekazanie prowadzenia administracyjnego postępowania egzekucyjnego komornikom jako wyspecjalizowanym organom egzekucyjnym. Warto podjąć próbę analizy skuteczności działania wybranych organów egzekucyjnych przewidzianych w obowiązujących przepisach właściwych dla prowadzenia egzekucji administracyjnej i wybranych organów egzekucji sądowej - przedstawianej dla potrzeb prowadzonych wywodów jako wyspecjalizowanych organów egzekucyjnych. Decydując się na digitalizacja zbiorów http://www.archidoc.pl/skanowanie-i-e-archiwum.html nie należy zapominać, że postawiona teza oparta została na danych ze sprawozdań prowadzonych w wybranych sądach oraz sprawozdań po dokonanych czynnościach kontrolnych realizowanych przez Najwyższą Izbę Kontroli w zakresie skuteczności działania administracyjnych organów egzekucyjnych. Egzekucja to zastosowanie przewidzianych prawem środków przymusu zmierzających do spełnienia świadczenia przez dłużnika na rzecz uprawnionego wierzyciela, natomiast postępowanie egzekucyjne to ciąg czynności podejmowanych przez organy egzekucyjne i inne podmioty postępowania egzekucyjnego. Co do zasady, wyróżniamy dwa rodzaje środków przymusu państwowego: pierwsze to środki egzekucyjne, drugie natomiast to sankcje karne. Z punktu widzenia celu niniejszej publikacji doniosłe znaczenie mają środki egzekucyjne, gdyż to ich stosowanie wpłynęło na dzisiejszy kształt organizacji administracji i jak się wydaje, nadal wymagane byłyby zmiany wprowadzające większą efektywność postępowania egzekucyjnego w administracji, jeżeli chodzi o digitalizacja dokumentów.



Pojęcie środek egzekucyjny przewidziany w ustawie służyć ma doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanego jego obowiązku o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. Środki egzekucyjne to zinstytucjonalizowane formy przymusu państwowego stosowane przez powołane organy przewidziane w ustawie i służące do doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanych obowiązków wynikających ze stosunków administracyjnoprawnych oraz innych obowiązków poddanych egzekucji administracyjnej i stosowanych według ściśle określonej procedury. Środki egzekucyjne konstruowane są w ten sposób, aby doprowadzić bezpośrednio do wykonania obowiązku przez zobowiązanego na rzecz organu egzekwującego. Katalog środków egzekucyjnych jest katalogiem zamkniętym, jednak ustawa rozróżnia środki egzekucyjne obowiązków pieniężnych i środki egzekucyjne obowiązków niepieniężnych – są to grupy odmienne i rozdzielne, jeżeli chodzi o digitalizację dokumentów.


Do środków egzekucyjnych zalicza się:egzekucję z pieniędzy, egzekucję z wynagrodzenia za pracę, egzekucję ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej, egzekucję z rachunków bankowych, egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych, egzekucję z praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub na innym rachunku (np. akcje, certyfikaty inwestycyjne); egzekucję z papierów wartościowych nie zapisanych na rachunku papierów wartościowych, egzekucję z weksla, egzekucję z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej, egzekucję z udziału w spółce z o.o., egzekucję z pozostałych praw majątkowych, z ruchomości oraz z nieruchomości, jeżeli chodzi o digitalizacja dokumentów.


Takie usystematyzowanie środków egzekucyjnych stanowi jednocześnie wskazanie dla organu egzekucyjnego co do kolejności, w jakiej te środki powinny być zastosowane, gdyż ich kolejność ustawodawca uzależnił od stopnia uciążliwości. Oczywistym jest, że nie ma nakazu, aby środki te stosować w tej kolejności, gdyż priorytetem jest spełnienie świadczenia, a zatem skuteczność egzekucji. Ustawodawca przewidział ponadto środki egzekucyjne dla świadczeń niepieniężnych. Są nimi: grzywna w celu przymuszenia, wykonanie zastępcze, odebranie rzeczy ruchomej, odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń oraz przymus bezpośredni. Ostatni wskazany środek jest najbardziej dolegliwy. Wskazuje się także, iż zajęcie wierzytelności obejmuje tylko wierzytelność istniejącą, a za taką należy uznać konkretną wierzytelność, osadzoną w ramach określonego stosunku zobowiązaniowego pomiędzy zindywidualizowanymi podmiotami, mającą sprecyzowaną treść. W takim aspekcie dobrym rozwiązaniem staje się digitalizacja dokumentów. Nie jest natomiast istotne, czy zajęta wierzytelność może być dochodzona na drodze sądowej czy też administracyjnej. Definicja egzekucji przy rozpatrywaniu zagadnień egzekucji sądowej jest analogiczna jak przy egzekucji administracyjnej, a zatem jest to również stosowanie przewidzianych prawem środków przymusu zmierzających do spełnienia świadczenia przez dłużnika na rzecz uprawnionego wierzyciela. Analogicznie uznaje się również, że postępowanie egzekucyjne to ciąg czynności podejmowanych przez organy egzekucyjne zmierzających do spełnienia świadczenia. Zasadnicza różnica pomiędzy egzekucją administracyjną i egzekucją sądową wynika, z jej istoty, która determinowana jest podstawami prawnymi, na których została oparta, zakresem podmiotowym i przedmiotowym. Ustawodawca nie definiuje sprawy egzekucyjnej, pojęcie to jednak można wywieźć na podstawie treści zawartych w ustawie kodeks postępowania cywilnego.


Badanie efektywności prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokonywane jest między innymi w przypadku egzekucji administracyjnej przez Najwyższą Izbę Kontroli, natomiast w przypadku egzekucji sądowej z uwagi na to, że czynności organów egzekucyjnych podlegają kontroli sądów oraz właściwego ministra, tym samym one też dokonują podsumowań efektywności działania przeprowadzanych postępowań egzekucyjnych. Podkreślenia wymaga to, że w przypadku egzekucji administracyjnej całość prowadzonych czynności w postępowaniu i doprowadzenie do jej skuteczności powoduje, troskę o kondycję budżetu państwa. Jednym z najważniejszych kierunków badań dokonywanych podczas kontroli Najwyższej Izby Kontroli jest bezpieczeństwo finansów publicznych. W obecnym stanie faktycznym tj. braku stabilności finansowej wielu państw należących do UE oraz ciągle niezażegnanego kryzysu gospodarczego, który nieustannie, lecz z różną siłą w różnym czasie „dotyka” poszczególne państwa UE, Najwyższa Izba Kontroli uznała, że zapewnienie bieżącej i długookresowej stabilności państwa powinno stać się główną przesłanką dla prowadzonych czynności kontrolnych.